ซีฟู้ดเกาะสมุย
เลือกจากถาดน้ำแข็ง ย่างบนเตาถ่าน ริมทะเล

ลองนึกภาพนี้ — แดดเริ่มอ่อนลงเหนืออ่าวไทย ร้านริมหาดเริ่มยกถาดน้ำแข็งออกมาตั้งหน้าร้าน กุ้งลายเสือเรียงตัวเป็นแถว ปูม้ามัดก้ามวางซ้อนกัน ปลากะพงตาใสวางบนเกล็ดน้ำแข็ง หมึกสดผิวเป็นมันวาว คุณเดินดูช้าๆ ชี้ตัวที่อยากกิน คนร้านยกขึ้นตาชั่งให้เห็นตัวเลขตรงหน้า ถามว่าจะเอาเผาหรือนึ่ง แล้วคุณก็เดินไปนั่งโต๊ะที่ขาโต๊ะปักอยู่ในทราย ยี่สิบนาทีต่อมา กุ้งตัวที่คุณเพิ่งเลือกก็มาถึงพร้อมรอยไหม้จากถ่านและน้ำจิ้มซีฟู้ดเขียวจัดจ้าน — นี่คือวิธีที่เกาะสมุยกินทะเล และมันสนุกกว่าการเปิดเมนูสั่งเยอะ

สมุยเป็นเกาะกลางอ่าวไทยในเขตสุราษฎร์ธานี ของทะเลส่วนหนึ่งมาจากเรือประมงเล็กรอบเกาะและหมู่บ้านชาวประมงอย่างหัวถนน อีกส่วนข้ามฝั่งมาจากดอนสัก–สุราษฎร์ฯ ซึ่งขึ้นชื่อเรื่องหอยนางรมตัวโต ระบบ "เลือกตามน้ำหนัก" คือหัวใจของการกินที่นี่ ของวางบนถาดน้ำแข็งพร้อมป้ายราคาต่อกิโลกรัม คุณคุมเองทั้งความสด ขนาด และวิธีปรุง แต่ก็มีจุดที่ต้องรู้ทันอยู่บ้าง เช่น ป้ายที่เขียนราคาต่อขีดตัวเล็กๆ หรือร้านที่ไม่ติดราคาเลย เราจะพาไปทีละขั้น — และถ้าอยากเห็นภาพรวมของกินทั้งเกาะ ดู คู่มือของกินเกาะสมุย ควบคู่กัน

ขอพูดให้ชัดก่อน — ซีฟู้ดบนเกาะแพงกว่าฝั่งแผ่นดินใหญ่อยู่แล้วโดยธรรมชาติ ของส่วนหนึ่งต้องข้ามเรือมา ค่าเช่าที่ริมหาดก็สูง อันนี้แฟร์ แต่สิ่งที่ต้องระวังคือบางร้านในโซนนักท่องเที่ยว ตั้งราคาแบบเผื่อต่อ เขียนป้ายกำกวม หรือไม่ติดราคาเลย กรณีคลาสสิกคือป้ายราคาต่อขีด (100 กรัม) ตัวเล็กๆ ที่ทำให้ปลาตัวละพันกว่าบาทดูเหมือนหลักร้อย พอบิลมาค่อยช็อก ร้านตรงไปตรงมามีเยอะมาก แค่คุณต้องเลือกเป็น

อีกเรื่องคือ "ของสดวันนี้" — ช่วงมรสุมอ่าวไทย (ราว ต.ค.–ธ.ค.) คลื่นแรง เรือเล็กออกน้อยลง ของท้องถิ่นบางอย่างขาดตลาด ร้านอาจใช้ของแช่แข็งหรือของข้ามฝั่งแทน ซึ่งไม่ใช่เรื่องผิดอะไร แต่คุณมีสิทธิ์ถามว่า "วันนี้ตัวไหนของเข้าใหม่" ร้านที่ดีจะตอบได้ทันทีและชี้ให้ดู สุดท้ายเรื่องคนเชียร์หน้าร้าน — ถนนเลียบหาดเฉวงมีพนักงานยืนแจกเมนูเรียกแขกเป็นปกติ ไม่ได้แปลว่าร้านไม่ดี แต่ อย่าให้เสียงเชียร์ตัดสินแทนตา ดูถาดน้ำแข็ง ดูป้ายราคา แล้วเลือกด้วยตัวเอง